Namawiam cię do twórczości. Możesz zapytać: po co mi to? Tylu moich przyjaciół i kolegów żyje bez wysiłku i nic specjalnego się nie dzieje. No właśnie, nic się nie dzieje. A chodzi o to, aby się działo. Malować swoją przyszłość, to uczyć się żyć. Życie jest sztuką. A ty masz być artystą tego życia.
Bóg albo nic. Nie ma pomiędzy. Robert Sarah, kardynał o krystalicznych poglądach, nie boi się nazywać rzeczy po imieniu. Charakteryzuje się odwagą i prawością poglądów. Jest radykalny i pokorny. Żyje Ewangelią. Jego niezachwiana wiara ma w sobie zapał pierwotnego Kościoła, bo w takim młodym
Jeśli mogę coś napisać o kazaniach Księdza Biskupa, to chyba to, że najbardziej cenię, że Ksiądz Biskup nie wdaje się w jakieś wywody teologiczne, ale o prawdach wiary mówi językiem prostym i każdą z nich potrafi poprzeć cytatem z literatury. Słucham wielu kazań innych księży, nie wszytko w nich
To pozycja, w której Autor, francuski kapłan, nie tylko w sposób niezwykły, sugestywny i porywający przekłada na język codzienności przeżywanie wiary, ale także wobec licznych współczesnych zagrożeń i pokus daje ewangeliczną receptę na prawdziwą modlitwę i skuteczne działanie, które mogą zmienić
"Rozmowy o miłości" to zbiór refleksji i medytacji, których celem jest przekonanie, że miłość jest bardzo piękną, ale zarazem trudną przygodą, która trwa przez całe życie, a w pełni rozkwitnie dopiero w ostatecznym spotkaniu z Bogiem-Miłością. Jest reakcją przeciw postawie tak wielu chłopców i
Anioł Stróż Maj 2016 Przyłóż ucho do Ewangelii – br. Tadeusz Pacynka… Ducha Świętego? [str. 2] Zaglądanie do nieba [str. 3] Ręce biegną od serca [str. 6] Z trzema przy stole [str. 7] Spotkał ktoś Jezusa – ks. Janusz Stańczuk Kobieta Kananejska [str. 4] Dzieci Misji – s. Urszula O mamie Edycie [str.
Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach jest miejscem nieustannej modlitwy za Kościół i Ojca Świętego Jana Pawła II. Uratowane życie Ojca Świętego w dniu 13 maja 1981 roku przez orędownictwo Pani Fatimskiej to największy dar Nieba dany Kościołowi i całej ludzkości kończącego się
Auschwitz - punkt na mapie, czarna plama sadzy w środku Europy. Ta ognista plama sadzy , krwawa plama prochów. Dla setek tysięcy - miejsce bez nazwy. Wyładowywano ludzi z ich życiem, ich pamięcią, z ich wielkim zdziwieniem, spojrzeniem, które stawiało tylko pytania. Często ci ludzie nie widzieli
"U samych korzeni zapaści Zachodu kryje się kryzys kulturowy i tożsamościowy. Zachód już nie wie, kim jest, ponieważ już nie wie i nie chce wiedzieć, kto go ukształtował, kto go utworzył takim, jakim był i takim, jakim jest. Wiele krajów nie zna dzisiaj swojej historii. To paraliżowanie samego
